امر « 1 » مباحث الفاظ كه در علم اصول مطرح مىشود ، همانا براى تشخيص صغراى اصل حجيّت ظهور است كه از مهم‌ترين اصول عقلايى است . بنابراين ، هرچند در تمام كتب اصولى قديم و جديد بخش عمده‌اى به بحث امر و نهى اختصاص دارد و برخى از اصوليين وارد مباحث دقيق عقلى شده‌اند ، ولى بايد در تشخيص اين صغرى به عرف مراجعه كرد ، و لذا بسيارى از مباحث مطرح شده در امر و نهى ، دور از عرف و فهم و توجه عرف است . - جهات مختلف بحث امر : 1 - ماده امر : ( ا ، م ، ر ) . ماده امر در معانى متعددى استعمال شده است از جمله : شأن ، فعل ، حال ، حادثه ، شىء و طلب . « 2 » اوامر ، جمع « امر » به معناى « طلب » است . ولى معناى عرفى امر كه در اصطلاح اصوليين نيز به كار مىرود عبارت است از : برانگيختن با لفظ افعل يا الفاظ ديگرى كه اين معنى را برسانند .

--> ( 1 ) الكفاية ، ج 1 ، ص 89 ؛ اصول الفقه ، ج 1 ، ص 57 ؛ المعالم ، ص 39 ؛ تهذيب الاصول سبزوارى ، ج 1 ، ص 51 ؛ هداية المسترشدين ، ص 129 ؛ بدائع الافكار ، ص 199 ؛ الفصول ، ص 62 ؛ معارج الاصول ، ص 61 ؛ الذريعة ، ج 1 ، ص 27 ؛ المحاضرات ، ج 2 ، ص 5 ؛ اجود التقريرات ، ج 1 ، ص 131 ؛ المحصول سبحانى ، ج 1 ، ص 301 ؛ تهذيب الاصول ، ج 1 ، ص 99 ؛ العدة ، ج 1 ، ص 159 ؛ ارشاد الفحول ، ص 92 ؛ المحصول رازى ، ج 1 ، ص 184 ؛ المستصفى ، ج 1 ، ص 299 ؛ الاحكام آمدى ، ج 1 ، ص 356 ؛ المعتمد ، ج 1 ، ص 39 ؛ جمع الجوامع ، ج 1 ، ص 366 ؛ اصطلاحات الاصول ، ص 275 ؛ تقريرات مجدد شيرازى ، ج 2 ، ص 5 . ( 2 ) مصباح المنير - مفردات راغب - مقاييس ، ماده امر .